We wilden een grotere boot, maar wel eentje waar je een tijdje mee weg kunt. Paul was al verliefd op een breehorn 37, maar die zouden we voorlopig niet kunnen kopen. Of toch wel?
Toen we midden in de coronatijd toch maar besloten hadden om een kijkje te nemen op de Breehornwerf,
waren we verkocht. Helaas waren er kapers op de kust en ging onze eerste keus aan ons voorbij. Maar de teleurstelling duurde niet lang, want er was weer een nieuwe boot op de markt. Of we die wilden bezichtigen? Ja, natuurlijk. En ook nu weer op slag verliefd.
Nu een maand later hebben we de boot in ons bezit. Hij heeft nu nog de ‘underdok’, maar we gaan hem binnenkort herdopen tot Glissando, zodat hij echt van ons is.
Voordat we op vakantie kunnen moeten we eerst de boot leren kennen. Van binnen en van buiten, dus we gaan hem dus eerst maar eens grondig reinigen.